OVER GEDICHTEN, UILEN EN ANDERE HOBBY'S
HOME
GA MET GOD
GEBEDEN
DANKBAAR
DROMEND OVER LIMBURG
FEESTDAGEN
HOOP IN ONS HART
JAAR 2012
LIEFDE VOOR ELKAAR
LUISTEREN
MENSEN
NATUUR
ONGRIJPBAAR DICHTBIJ
SEIZOENEN
VAKANTIE
VERDRIET
VERZAMELING/GEDICHT
FOTOALBUM
GEDICHTENBUNDELS
GASTENBOEK

DROMEN

 

Als jongeling droom je over de toekomst.

Over wat je wilt worden, later als je groot bent.

Dat zijn dromen met een jeugdige onbezorgdheid.

Men wilt dan niet dromen over verdriet maar over blijheid.

 

Wat ouder droom je over het toenmalige heden

Dan droom je wat je aan het worden bent

En ook dat je jeugddroom niet is uitgekomen.

Ook dan droom je niet graag over wat er is geweest.

 

Als je oud bent, droom je over het verleden.

En wat je van het leven hebt gemaakt.

Je hebt je partner van je dromen gevonden

Waarmee je goede en bijna goede tijden beleefde.

De meeste tijden waren mooie droomtijden.

 

Als je echt oud bent, hoop je dat de laatste droom

Gaat over een behouden thuiskomst bij God.

Een aankomst waar God en Jezus al op je wachten.

Wellicht ook die jou zijn voor gegaan naar de Hemel.

 

Velen zeggen dat dromen bedrog zijn,

Misschien is dat ook wel een beetje waar.

Niet alle gedachten zijn luchtkastelen in je dromen

Vaak geeft bij het opstaan in de morgen

Een droom je de kracht om met het leven door te gaan.

Toch is er een morgen met een lege plek

Het leven gaat dan door, maar de plek blijft pijnlijk leeg.

 

Klaas van Eijbergen

DROMEND OVER LIMBURG

 

 

Langs de altijd

stromende Maas

loop ik dwalend

door holle wegen

kijk uit over

uitgestrekte velden

in een glooiend

landschap waar

bossen en akkers

elkaar afwisselen.

 

 

De wegkruizen langs

de wegen zijn de

stille getuigen

in het landschap.

Zij vertellen ons

dat God leeft

in ons leven

van alledag.

Een kasteel

langs een

landweg met

verderop

de molen die

fier zijn wieken

laat draaien.

 

 

Ik geniet ook

van al die

prachtige pleinen

waar de bomen

voor de bankjes

staan te lonken.

Altijd zitten daar

mensen te genieten

van een moment rust.

 

 

In een dorp is

men ook trots

op de processie

die elk jaar

weer aan het oog

voorbij trekt

en vaak in

het café naast

de kerk eindigt.

Op het plein

staat de kermis

te wachten dat

de mensen uit

het dorp en ook

uit de omtrek

komen genieten

van het vertier.

 

 

In verstilde gehuchten

waar elk huis een

verhaal vertelt.

Buurten waar

een mens nooit

uit zal vertrekken

omdat het hun

leefgemeenschap

is en altijd zal blijven.

Dorpen waar altijd

weer een feest is

gewoon omdat men

daar graag woont.

 

 

Grote mensen

kleine kinderen

Limburg beleeft

elke dag weer

een nieuwe dag

waar iedereen

gewoon meeleeft

ook als je zo maar

even op bezoek

komt om het carnaval

eens echt te vieren

zoals alleen in

Limburg wordt gevierd.

 

 

Dat is het Limburg

waar ik aan denk

als ik eens een dag

weg moet uit mijn provincie.

Dromend ga ik weg

met een glimlach

kom ik weer terug.

Want Limburg

is het stukje Nederland

waar ik echt van houd.

 

 

Klaas van Eijbergen